SGK 2026/21 Sayılı Genelgesi — İK Birimleri İçin Bilgilendirme Notu

Özetle, 31.07.2026 tarihli ve 33326 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7590 sayılı Kanunun 11 inci maddesiyle 25/8/1999 tarihli ve 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununa eklenen geçici 36’ncı madde çerçevesinde, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından “Turizm Ücret Desteği” uygulamasının usul ve esaslarını düzenleyen 2026/21 sayılı Genelge yayımlanmıştır.

• Destekten yalnızca 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu kapsamında turizm işletmesi belgesine sahip, özel sektöre ait konaklama tesisi işyerleri yararlanabilir (NACE 55.10, 55.20, 55.30, 55.40, 55.90 iş kolu kodları).
• 2634 sayılı Kanunun geçici 11 inci maddesi kapsamındaki “basit konaklama” işletme belgesi sahipleri kapsam dışıdır.
• Destek dönemi: 2026 yılı Mayıs–Aralık ayları/dönemleri, tesisin fiilen faaliyette bulunduğu aylarla sınırlıdır.
• Kapsama giren işyerlerinin listesi her ay Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından SGK’ya iletilir; ayrıca başvuru yapılmasına gerek yoktur, destek sistem tarafından otomatik hesaplanır.

• Tutar = (uzun vadeli sigorta kollarına tabi bildirilen sigortalıların prim ödeme gün sayısı) × 116,67 TL.
• Sosyal güvenlik destek primine tabi çalışanlar, yabancı uyruklu sigortalılar ve yurt dışında çalışan sigortalılar hesaplamaya dahil edilmez.
• Hesaplanan tutar, işyerinin takip eden ay/aylara ait sigorta prim borcuna mahsup edilir; nakit ödeme yapılmaz.
• Aynı dönemde başka bir prim teşvik/destek/indiriminden yararlanılıyorsa, toplam destek tutarı o ay ödenmesi gereken sigorta primini aşamaz.

• Muhtasar ve Prim Hizmet Beyannamesi’nin ilgili ay için yasal süresinde eksiksiz verilmesi zorunludur; süresinde verilmeyen aya ait destek tamamen kaybedilir.
  İlgili aya ait sigorta primi ve işsizlik sigortası priminin yasal süresinde tam ödenmesi gerekir.
• Kuruma vadesi geçmiş prim, idari para cezası, gecikme cezası/zammı borcu bulunmamalı; borç varsa 6183 sayılı Kanunun 48 inci maddesine göre tecil-taksitlendirilmiş veya yapılandırılmış olmalıdır.
• Sigortasız işçi çalıştırıldığının veya bildirilen sigortalının fiilen çalıştırılmadığının tespiti hâlinde, ilgili işyeri tüm dönem için destekten men edilir ve yararlanılmış tutarlar gecikme cezasıyla geri alınır.
• Yasal süresi dışında verilip prim ödeme gün sayısını artıran (sonradan verilen asıl/ek) bildirimlerdeki günler destek hesabına dahil edilmez; buna karşılık gün sayısını azaltan geç bildirimler destek hesabında dikkate alınır.
• Prime esas kazancın eksik/hatalı bildirilmesi en riskli kalemdir: Aylık brüt asgari ücretin onda birini (3.303,00 TL) aşan eksik bildirim tüm dönem desteğinin gecikme cezasıyla geri alınmasına yol açar. Bu tutarın altındaki eksiklikler ise Kurumun yazılı ihtarını takip eden 15 gün içinde düzeltilirse desteği etkilemez.
• Mevcut bir işyerinin kapatılıp farklı ad/unvanla yeniden açılması, ilişkili şirketler arasında istihdam kaydırılması gibi muvazaalı işlemler tespit edilirse destek gecikme cezasıyla geri alınır.

• Alt işverenler (taşeronlar), Bakanlık listesinde ayrıca bildirilmiş olmaları ve şartları ayrı ayrı sağlamaları kaydıyla destekten
  yararlanabilir.
• İşyerinin destek süresi içinde devri veya intikali hâlinde, diğer şartların sağlanması kaydıyla kalan destek süresinden
  yararlanılması mümkündür.
• Fondan karşılanan tutarlar gelir ve kurumlar vergisi uygulamalarında gelir, gider veya maliyet unsuru olarak dikkate alınmaz.

• Turizm işletmesi belgesinin ve NACE kodunun uygunluğu
• İşyerinin, Bakanlık tarafından SGK’ya gönderilen aylık listede yer alıp almadığı
• Muhtasar ve Prim Hizmet Beyannamelerinin süresinde verilmesi
• Primlerin süresinde ve eksiksiz ödenmesi
• SGK borç durumu (varsa yapılandırma/tecil güncelliği)
• Prim gün sayısı ve prime esas kazançların doğru bildirilmesi
• Puantaj, bordro ve SGK bildirimlerinin birbiriyle uyumu

Buraya kadar anlattığımız “çift yevmiye” kuralı, kanunun belirlediği alt sınırdır; yani işveren bundan daha azını ödeyemez. Ancak iş sözleşmesinde ya da toplu iş sözleşmesinde bu konuda işçi lehine daha yüksek bir oran belirlenmişse (örneğin “resmi tatilde çalışana üç günlük ücret ödenir” gibi bir madde varsa), o zaman kanundaki taban değil, sözleşmedeki bu daha yüksek oran geçerli olur.

Genelge hükümleri 01.05.2026 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiştir.